چرا جا میزنیم؟
اگر شما یک رزمیکار بوده و سابقه ای چند ساله و حتی چند ماهه داشته باشید حتما دیده اید افراد بسیاری که در باشگاه ثبت نام کرده اند اما پس از مدتی تمرین بدون این که نتیجه ی خاصی گرفته باشند دیگر در سر جلسه ی تمرین حاضر نشده اند. این امر مسلما دلایل زیادی میتواند داشته باشد ، اما آن چه در این پست مورد بحث خواهد گرفت یکی از این دلایل است که به اعتقاد بنده یکی از مهم ترین آن ها نیز هست و آن چیزی نیست جز ، جا زدن! بله ، کم آوردن!
اگر تصور شما از هنر رزمی این است که امروز در باشگاه ثبت نام کنید و با به تن کردن یک لباس رزمی و چند دور پیچیدن یک کمربند دور کمر خود و چند جلسه بالا و پایین پریدن و دویدن استاد شوید ، مطمئن باشید که اشتباه کرده اید. متاسفانه افراد مبتدی که تازه وارد باشگاه شده اند بیشتر اوقات تصورات غلطی را در ذهن میپروارند. برای مثال انتظار دارند که یک ضربه ی مشت ، یک ضربه ی پا و یا یک تکنیک و فن را در همان اولین باری که به آن ها آموزش داده شد فرا بگیرند ، در غیر این صورت این طور فکر میکنند که یا خودشان عیبی دارند و دیر فهم و یا بلا نسبت نفهم! هستند و یا این که کسی که به آن ها آموزش میدهد ناشی است و مسلط نیست! شما هیچگاه یک ضربه و یا یک فن را در اولین باری که آن را به شما آموزش دادند فرا نخواهید گرفت ، بلکه شما پس از مدت ها تمرین ، در آن فنِ به خصوص به مهارت خواهید رسید. اولین روزی را به یاد بیاورید که وارد مدرسه شدید ، آیا الفبا را در همان اولین جلسه و اولین آموزش آموختید و یا این که پس از مدت ها تمرین و دفتر سیاه کردن؟! چه مدت طول کشید تا توانستید یک کلمه بنویسد؟ و چه مدت زمان برد که اولین جمله را خودتان توانستید بخوانید؟ مسلما مدت کوتاهی نبوده است. برای اجرای یک حرکت مشت نیاز دارید تا ابتدا در وضعیت صحیحی بایستید و به طرز صحیحی مشت خود را پرتاب کنید و یا برای احرای صحیح بک ضربه پا شما علاوه بر وضعبت صحیح قرار گیری و نحوه ی صحیح پرتاب ضربه به حداقلی از انعطاف پذیری نیز نیاز دارید. برای افزایش سرعت و دقت خود نیز میبایست بارها و بارها ضربه بزنید. و همه ی این ها نیازمند زمان است. یادم می آید که چند جلسه بیشتر از ثبت نامم در باشگاه نگذشته بود که یکی از شاگردان میخواست ضربه دورانی پا یا به اصطلاح ضربه ی روی پا را به من آموزش دهد. پس از چند بار اجرای حرکت و توضیح نحوه ی درست زدن ضربه از من خواست تا ضربه را اجرا کنم ، اما چند باری که اجرای مرا دید رو به استاد گفت که : استاد این نمیتونه یاد بگیره! گویا این تصور غلط که در همان آموزش نخستین فرد باید سریعا یاد بگیرید و ضربه را به شیوه ی صحیحی اجرا کند تنها در مبتدی ها و جدید الورود ها وجود ندارد بلکه در قدیمی کارها هم وجود دارد! چند سال پس از ماجرا بود که توانستم همان ضربه را به شیوه ای درست یاد بگیرم. مسلما یادگیری امری زمان بر است.
ادامه ی مقاله در ادامه ی مطلب
هوالقوی