اندر حکایت مربی گری!
سلام به همگی
امروز موضوع بحث به نظرم موضوع مهمی است. همان طور که ممکن است از عنوان پست هم حدس زده باشید ، موضوع بحث اساتید محترم هستند. جایگاه اساتید جایگاه والایی است و در این هیچ شکی نیست. در نیت پاک اساتید که آموزش صحیح و درست به بهترین شیوه ی ممکن است نیز همین طور. اما با همه ی این تفاسیر بگذارید پرسشی من باب این عزیزان مطرح کنیم ، این که ایشان چگونه به این درجه نائل آمده اند؟! بله بیایید بپرسیم که چگونه میتوان یک استاد هنرهای رزمی شد؟ یا اگر که خواسته باشیم دقیق تر بپرسیم چه قابلیت هایی نیاز داریم تا به عنوان بک استاد هنرهای رزمی شناخته شویم؟ آیا صرف داشتن مهارت رزمی بالا و تسلط بر فنون رزمی برای رسیدن به درجه ی استادی کفایت میکند؟ و یا این که نه ، قابلیت های بیشتری برای تصاحب این جایگاه لازم است. اگر از من بپرسید میگویم که قابلیت های بیشتری نیاز است! درست است که مهارت رزمی بالا و تسلط کافی و وافی بر فنون میتواند برای یک استاد هنر های رزمی یک مزیت مهم جلوه کند ، اما موضوع مهم تر که اغلب به فراموشی سپرده میشود نحوه ی تمرین دادن و نوع تمریناتی است که استاد انتخاب میکند.
برای مطالعه مطلب کامل به ادامه مطلب رجوع نمایید.
هوالقوی